Miałem okazję polecieć do Sztokholmu razem z kilkoma członkami rodziny – lecieli akurat na rocznicę ślubu mojego kuzyna, który mieszkał w stolicy Szwecji od kilku lat. Dawno ich nie widziałem, bo wcześniej nie utrzymywałem z nimi bliskich kontaktów, więc sama podróż była jakby małą przygodą i powrotem do świata, którego trochę nie znałem. Już w samolocie zaczęło się dziać – siedziałem obok ciotki, która od razu zaczęła mnie „przesłuchiwać”:

• Masz butelkę wody?

• Nie, nie mam – odpowiedziałem.
  Podniosła brwi, wyciągnęła swoją plastikową butelkę i pokazała mi ją.

• Masz gumę do żucia?

• Też nie mam…
  Zrobiła minę pełną zdziwienia i ostrzegła:

• No to pamiętaj, żeby często przełykać ślinę, bo inaczej uszy ci wysadzi…

Szok.

18 lat, pierwszy lot w życiu i siedzę jak wryty, myśląc sobie: „Nie może być, ona chyba żartuje”. Ale nie żartowała – całą drogę żuła gumę i popijała wodę, mocno przełykając przy każdym łyku.

Na szczęście moje uszy nie eksplodowały, a ja, pełen mieszanki strachu i fascynacji, szczęśliwie wylądowałem na lotnisku w Skavsta, gotowy na pierwsze przygody w Szwecji.

Nie wiedziałem jednak, że lotnisko Skavsta jest tak daleko od samego Sztokholmu. Wsiadamy w samochód i już od pierwszych minut czułem różnicę – zimniejszy klimat, lekki skandynawski wiatr, zachmurzone niebo. Od razu wiedziałem, że tu wszystko jest trochę inne. Pierwsze, co wpadło mi w oczy, to znaki drogowe. No tak, są w innych kolorach niż u nas – i wcześniej o tym nie pomyślałem.

Przyglądałem się im uważnie, próbując wszystko ogarnąć, aż po kilku zakrętach moją uwagę przykuł znak z łosiem. Tak, łosie! Symbol ostrzegawczy: “Uwaga, zwierzyna na drodze” – coś zupełnie nowego dla kogoś, kto do tej pory jeździł tylko po Polsce.

Potem patrzyłem na krajobraz – wszędzie skały, wszędzie lasy. Kwadrans jazdy i dalej lasy, skały, trochę jezior tu i tam. W samochodzie ciotki rozmawiały o podróży, ja wpatrzony w to wszystko jak w obrazki, próbując ogarnąć, jak bardzo inny jest tu świat w porównaniu do Poznania.

Kiedy ciotka spytała, czy mnie nie bolą uszy po locie, w końcu zorientowałem się, że dookoła wcale już nie ma lasów – otaczały mnie szerokie łąki, ale skały ciągle były wszędzie. To było coś zupełnie nowego: życie w mieście, a tu nagle natura w tej skali i tak blisko drogi – coś, czego w Poznaniu nie doświadczyłem.

Po ponad godzinie jazdy przez te skaliste, leśne i łąkowe tereny w końcu wjechaliśmy do samego Sztokholmu. I wtedy zobaczyłem coś, czego wcześniej nie widziałem – pierwszy długi tunel, przez który przejeżdżaliśmy. Ciągnął się w nieskończoność i od razu poczułem ekscytację – nowy kraj, nowe miasto, nowe widoki. Moje oczy próbowały ogarnąć, jak drogi są tu poplątane, jak ronda potrafią być na wysokości mostów, a mosty wznoszą się jakby na poziomie budynków.

Przejeżdżaliśmy przez Gullmarsplan i zobaczyłem drogi na wielu poziomach, coś zupełnie nieznanego w moim mieście. Wtedy pomyślałem, że wszystko tu wydaje się przemyślane do perfekcji, jakby całe miasto było jak małe mieszkanie, które trzeba urządzić tak, żeby wszystko się zmieściło – samochody, ludzie, budynki, mosty, ronda… wszystko w idealnym porządku, choć na pierwszy rzut oka wyglądało jak chaos.

To było fascynujące i zupełnie odmienne od tego, co znałem z Poznania.

Pierwsze kroki po ulicach tylko wzmocniły moje wrażenie: budynki były najczęściej czerwone i drewniane, co nadawało miastu niesamowity, przytulny charakter. Wszędzie było czysto – duże śmietniki stały w regularnych odstępach, a śmieci na ulicach praktycznie nie było.

Każdy detal sprawiał wrażenie przemyślanego i uporządkowanego, tak jakby miasto samo pilnowało, żeby było schludnie.

To był dzień pełen wrażeń: od lekcji przełykania wody i żucia gumy w samolocie, przez zachwyt krajobrazami, skałami i lasami, aż po pierwsze spacery po czystych, czerwonych ulicach Sztokholmu. Każda chwila była nowa, ekscytująca i jednocześnie pokazywała, jak bardzo inny jest ten kraj w porównaniu do Polski – w detalach, w sposobie życia, w porządku i dbałości o każdy szczegół.

Poczułem, że w Szwecji każdy dzień może przynieść coś zaskakującego, a nawet zwykły spacer staje się małą przygodą.

Jeśli ciekawi Cię, co wydarzyło się dalej i jakie kolejne szwedzkie ciekawostki mnie zaskoczyły – w następnych wpisach opowiem więcej. Nie przegap tego!

Vi ses!

Kim jestem i dlaczego warto mnie czytać?

Mieszkam w Szwecji od 12 lat, dokładnie w sercu tego kraju – w Sztokholmie. To nie tylko stolica, to miejsce, które od dawna jest moim domem. Przez ten czas zdążyłem poznać tę kulturę od podszewki, nauczyć się, co się tu nosi, je i mówi, a czego lepiej unikać. Czuję, że mam coś wartościowego do powiedzenia o tym kraju – i chcę się tym podzielić z Tobą.

O czym będzie ta sekcja?

W "Duży w Szwecji" chcę opowiadać o tym, jak wygląda życie w Szwecji z mojej perspektywy – kogoś, kto zna dobrze oba kraje: Polskę i Szwecję. Będę porównywał, zestawiał fakty, szukał różnic i podobieństw, które dla wielu mogą być zaskoczeniem. Nie zabraknie też anegdot, błyskotliwych obserwacji i praktycznych wskazówek.

Wszystko co wiem i co zauważyłem będzie wrzucane właśnie tutaj.

Co znajdziesz na blogu?

• Co warto zobaczyć w Szwecji? Przewodniki po miejscach, które naprawdę mają klimat – od wielkich miast po ukryte perełki.

• Gdzie dobrze zjeść, a gdzie przepłacić? Przetestowałem knajpy, kawiarnie i lokalne smaki.

• Jakie są zwyczaje i kultura? Od tego, co wypada mówić, po to, czego lepiej nie poruszać przy Szwedach.

• Co trzeba wiedzieć przed przeprowadzką? Praktyczne porady i wskazówki, które ułatwią życie.

• Porównania Polska vs Szwecja. Jak różne są nasze światy, a gdzie się spotykają?

Dlaczego warto czytać właśnie tego bloga?

Bo to nie będzie sucha encyklopedia czy turystyczny przewodnik. To będzie spojrzenie od środka, szczere, czasem z przymrużeniem oka, czasem bardzo na poważnie. To moje życie w Szwecji, z całą jego codziennością, wyzwaniami i plusami. Nie obiecuję, że będzie zawsze kolorowo, ale na pewno ciekawie.

Zapraszam do wspólnej podróży!

Jeśli chcesz poznać Szwecję taką, jaka jest naprawdę – nie przez różowe okulary folderów reklamowych, ale z bliska i na luzie – "Duży w Szwecji" to miejsce dla Ciebie. Będę tu wrzucać teksty, które pomogą zrozumieć, pokochać lub przynajmniej polubić ten kraj tak jak ja.

Przybliżę kawałek Szwecji.

Vi ses.